Je loopt geen materialenwinkel voorbij zonder even naar binnen te gaan. Toch verdwijnt het meeste van wat je meeneemt in een la, terwijl je in de praktijk steeds naar dezelfde paar dingen grijpt. Daarom vroeg ik het deze week aan vier makers: welk gereedschap pak je het vaakst, en welk ligt al jaren stof te vangen?
Marcia Nagelmaeker, illustrator en schrijver
Marcia werkt met kleurpotlood en met stempels die ze zelf maakt. Daarvoor tekende ze jarenlang in zwart-wit.
“Ik werk tegenwoordig graag met kleurpotlood en maak zelf stempels. Door wat ik mankeer kan ik niet zo lang of zo gedetailleerd illustreren als ik zou willen, dat is te intensief. Daarom werkte ik in het verleden vrijwel alleen met fineliner of pen en inkt, en schetste ik zelden. Nog steeds weinig: wat staat, dat staat. Maar ik begon kleur te missen toen ik in verwachting was van mijn zoontje, en kwam zo uit op het zelf maken van stempels. Dat geeft snel resultaat. De details maak ik met kleurpotlood. Materialen die ik al lang niet meer heb gebruikt zijn gouache en acrylverf. Ik mis wel eens het grote doek, maar daar heb ik momenteel de ruimte niet voor. Komt wel weer een keer, voor alles een tijd en een plek.”
Inge Zwerver, dichter en illustrator
Inge Zwerver schrijft onder de naam Wadwicht heldere gedichten over de zee. Ze woont aan de Groningse waddenkust en is vaak te vinden op Schiermonnikoog en de andere Waddeneilanden. In juni verscheen haar vierde bundel Zeezin, met eigen illustraties bij de gedichten.
“Ik pak het vaakst grijze potloden, houtskool, een zwarte fineliner en zwarte inkt. Dat is mijn basismateriaal. Hiermee schets ik en leg ik de basis voor mijn tekeningen en schilderwerk. Voor kleur werk ik het liefst met pastelkrijt, aquarelpotloden en acrylverf. In mijn schrijvershuisje aan de sloot is dit materiaal altijd op voorraad en binnen handbereik. Het staat in oude potten, vazen en glazen, op en rond mijn bureau en schildersezel. Schrijven en illustreren zijn voor mij onlosmakelijk met elkaar verbonden. Schilderen is poëzie met kleur. Vanuit mijn schrijvershuisje heb ik uitzicht op het weidse Groninger platteland. Daar werk ik tussen mijn verzameling boeken, makerijtjes en vinderijtjes. Het is een plek om van buiten naar binnen te keren. De kleurpotloden in de grote pot op mijn bureau gebruik ik niet vaak. Maar er zit nog geen stof op.”
Ellen Lambrichts, illustrator en prentenboekmaker
Ellen Lambrichts woont en werkt in Antwerpen. Bij Clavis maakte ze de prentenboeken De droom van Helme en Niemand zoals oma als auteur en illustrator, en in 2024 tekende ze De reis van Mesrina bij een tekst van Bas Snijders. Ze zat zeventien jaar op de tekenacademie en haalde daarna een master fotografie.
“Ik grijp altijd meteen naar potloden. Ik teken al zo lang daarmee dat ze als een soort natuurlijke verlenging van mijn hand aanvoelen. Ik vul de kleurpotloden graag aan met PanPastel en NeoColor waskrijt. Allemaal droge materialen dus. Af en toe komt er ook eens inkt bij aan te pas, maar ik vrees dat er in mijn kast een hele hoop acrylverf en gouache verweesd staat. Ooit komen ze misschien nog eens van pas.”
Shih-Yu Lin, illustrator
Shih-Yu Lin groeide op in een dorp tussen de bergen in Taiwan en woont nu in Londen. Hij studeerde af aan Cambridge School of Art met een master illustratie en illustreert sindsdien poëziebundels voor kinderen bij Troika Books, waaronder And I Climbed And I Climbed bij gedichten van Stephen Lightbown.
“These days I use Procreate the most, but I still love to sketch on paper, which I find difficult to replace. I keep all my traditional art materials in boxes, even though they have been gathering dust for many years. Maybe one day I will get back to them if I have more space for my artwork!”
En bij jou? Welk gereedschap en materialen liggen altijd binnen handbereik, en wat staat er al jaren ongebruikt in de kast? Laat het me weten in de comments.
Foto: Vlada Karpovich via Pexels
