Raketten, sterren, dieren, feitjes en stoere, eigenwijze meisjes: illustrator en auteur Irene de Kroon vulde haar portfolio met de onderwerpen die ze zelf het liefst tekent. Inmiddels maakt ze boeken over precies die dingen. In dit interview vertelt ze over haar weg naar het vak, de alledaagse materialen die in haar illustraties belanden en het beeld dat soms juist níét getekend hoeft te worden.
Hoe stel je jezelf voor aan mensen die, gek genoeg, nog nooit van jou en je werk hebben gehoord?
“Mijn volledige naam is Irene Johanne Rijkje de Kroon. Ik ben vernoemd naar mijn oma’s, iets waar ik erg trots op ben. Ik ben auteur, illustrator en tekenaar voor Stichting Tekenen voor Kinderen. Ik maak kleurrijke verhalen in beeld en tekst voor kinderen, met als doel een bijdrage te leveren aan een mooiere en inclusieve wereld waarin iedereen mag zijn wie die is.”
Hoe lang werk je al als illustrator?
“Het eerste boek dat uitkwam, was Vieze Victor voor lezers vanaf tien jaar, in 2025. Het is een prachtig boek over armoede, kansongelijkheid en racisme. Ik was direct enorm blij dat ik met mijn tekeningen een bijdrage mocht leveren aan het vertalen van grote thema’s naar beeld en dat ik lucht, licht en humor kon toevoegen. De samenwerking met Nadja Van Sever was direct een sprankelende match. Dit najaar verschijnt ons tweede boek, Bloedrubber.”
Wanneer wist je voor het eerst: dit is iets wat ik kan? Was dat hetzelfde moment waarop je dacht: dit wil ik ook doen?
“Als klein meisje was ik veel buiten. Ik ben een echte bouwer, maker, bedenker en doener. Ik hou van creëren met mijn handen, hoofd en hart. Tegelijkertijd zat ik continu met mijn neus in de kinderboeken. Iedere week gingen we samen naar de bibliotheek om een grote stapel prentenboeken en strips te halen.”
“Maar ergens ben ik dat onderweg kwijtgeraakt. Wel had ik altijd een enorme gedrevenheid om het goede te doen en een bijdrage te leveren aan een betere werkomgeving. Ik heb eerst als organisatieadviseur, trainer en coach gewerkt bij een groot adviesbureau. Ik heb veel gezien, gehoord en geleerd over verschillende bedrijven, culturen en mensen.”
De bouwer, bedenker en maker in mij begon steeds meer te rommelen. Wat begon als een klein vuurtje, heeft ertoe geleid dat ik mijn eigen onderneming ben gestart. Ik begon met zakelijke tekentrainingen en visuele verslagleggingsopdrachten. Vervolgens vond ik steeds duidelijker mijn focus door mijn hart te volgen en me te specialiseren in illustraties voor kinderen.
“In 2017 wist ik al dat ik dit heel graag wilde, maar de weg was lang. Er was veel oefening en doorzettingsvermogen nodig om daadwerkelijk op het niveau te komen waarop ik kon zeggen: ik kan dit. Dankzij de opleiding Beeldverhaal bij Venster Academy, de hulp van alle prachtige docenten en kneiterhard werken, kwam ik op het punt waarvan ik dacht: ja, nu kan ik het ook!”
Is er een opdracht of boek geweest dat echt voor een omslag in je carrière heeft gezorgd, of ging het juist geleidelijk?
“De omslag was echt het eerste boek met Nadja. Ik heb haar via Teams gesproken, wat blijkbaar vrij uniek en niet gebruikelijk was in de gang van zaken. We klikten direct. Ik ben helemaal in dat boek gedoken en heb er alle ziel en zaligheid in gestopt die ik op dat moment had.”
“Dat heeft ervoor gezorgd dat ik voor de volgende opdracht werd gevraagd, de Energiereeks. Vervolgens kwam ook mijn eigen prentenboekenserie Amy’s avonturen.”
Waar krijg je op dit moment zin van in je werk?
“Wat ik onwijs leuk vind om te doen, is alledaagse structuren verwerken in mijn illustraties. Dat doe ik digitaal, als een extra laag. Denk bijvoorbeeld aan bakpapier, gebroken glas, gekreukeld aluminiumfolie, de binnenkant van een jas, vilt of mooi papier uit een bonbondoosje.”
“Daarnaast maak ik mijn eigen inkt op basis van natuurlijke materialen. Ik voeg water toe en bepaal daarmee de sterkte van mijn zwarte lijnen. Ook de schaduwen maak ik met deze inkt. Ze worden zo lekker waterig, met verrassingen erin die ik digitaal echt niet kan creëren. Ik houd van die onverwachte elementen in mijn werk. Daar word ik het meest blij van.”
Is je liefde voor het vak door de jaren heen veranderd?
“Heel eerlijk merk ik dat ik nog steeds kan terugvallen op mijn oude werk als het gaat om zakelijke afspraken, contracten, deadlines halen en gestructureerd werken.”
“Ik denk dat ik, net als veel anderen, een idyllischer beeld van het vak had: lekker de hele dag tekenen. En ja, ik ben veel met tekenen bezig, maar tegelijkertijd komt er zoveel meer bij kijken. Dat begin ik ook steeds leuker te vinden.”
Wat weet je nu over het vak dat je aan het begin graag had willen weten?
“Dat het wel goed komt. Als je volhoudt, lekker je eigen ding doet en de onderwerpen maakt waar je hart een sprongetje van maakt, dan ziet, hoort en voelt de ontvanger dat ook.”
“Dus ga vooral doen wat je het allerleukst vindt. Ik vind raketten tekenen bijvoorbeeld fantastisch! En alles met sterren en dieren, non-fictie nerd-dingen, stoere eigenwijze meisjes en diverse karakters. Daar heb ik mijn portfolio mee gevuld.”
“En raad eens wat voor boeken ik nu maak? Over eigenwijze meisjes, verschillende culturele achtergronden, raketten en feitjes.”
Waar ben je door de jaren heen beter in geworden?
“Ik word langzaamaan beter in het inschatten van de tijd per boek. Dat is echt iets waarvoor je ervaring moet opdoen.”
“Ik denk dat ik vooral beter ben geworden in het bepalen en vangen van het juiste moment in beeld. Hoe kan het beeld iets toevoegen aan het verhaal, in plaats van een herhaling te zijn van de tekst? Het juiste moment vinden om te laten zien in een leesboek vind ik zo’n leuke uitdaging. Soms moet je het beeld juist lekker laten plaatsvinden in het hoofd van de lezer.”
En wat blijft lastig, hoeveel ervaring je ook hebt?
“Ik word beter in mijn kleurgebruik en het toevoegen van licht. Eerst richtte ik me vooral op het toevoegen van schaduw, maar dan heb je natuurlijk ook licht nodig. Dat blijft een aandachtspunt.”
Is er iets wat je nog wilt leren, maken of uitproberen?
“Ik ben dol op structuren, maar ook op stempels en collage. In mijn schetsboeken speel ik daar geregeld mee. Om die technieken daadwerkelijk in mijn illustraties te verwerken, is tijd nodig. Maar misschien ooit! Daarnaast wil ik nog bewuster kijken of ik iedereen in mijn illustraties kan laten terugkomen of vertegenwoordigen.”
Je tekent voor Stichting Tekenen voor Kinderen. Wat doe je daar?
“Als tekenaar voor Stichting Tekenen voor Kinderen maak ik iedere woensdagmiddag bij Revalidatiecentrum De Hoogstraat tekeningen voor kinderen. Ieder verzoekje is welkom en wordt uitgevoerd onder toezicht en directie van de kinderen. Samen maken we de mooiste en grappigste tekeningen.”
“Heel graag zou ik de verschillende kinderen en achtergronden die ik hier ontmoet meer ruimte laten innemen in prentenboeken. Ik wil een divers beeld steeds normaler maken en kinderen laten kennismaken met zoveel mogelijk andere kinderen.”
Je wilde ook nog iets vertellen over je werk in het onderwijs.
“Ik kom uit een onderwijsgezin en heb inmiddels ook de eer gehad om zelf voor de klas te staan. Ik liet kinderen zien hoe je een beeldverhaal maakt en liet hen dat zelf ervaren aan de hand van een storytellingoefening. Dat was onwijs gaaf om te doen! Het maakt mijn werk nog veel leuker.”
Wat gun je illustratoren, vormgevers en omslagontwerpers in dit vak?
“Vertrouwen. In jezelf. In het proces. En vertrouwen dat iedere uitkomst goed is, of iets nu wel of niet wordt uitgegeven.”
Hoe ziet jouw werkplek eruit? Heel netjes of juist rommelig?
“Tijdens mijn werk is mijn werkplek vrij rommelig, maar nog steeds enigszins gestructureerd. Ik heb altijd het overzicht. Helemaal ondergesneeuwd raken vind ik niet fijn.”
“Ik hou ervan om mijn werkplek alvast klaar te maken voor de volgende dag, zodat ik vlammend kan beginnen. De ochtenden zijn echt mijn moment. Tot 12.00 uur, daarna dooft het vuurtje langzaam uit.”
Waar werk je op dit moment aan?
“Na Vieze Victor kwam een Energiereeks van vier non-fictieboeken: over energie in je lichaam, in de stad, op reis en in je huis. Vervolgens verscheen mijn eerste eigen prentenboek: Naar de haaien.”
Er gaan er nog veel volgen in de serie Amy’s avonturen, uitgegeven door Clavis. Momenteel werk ik aan een tweede avontuur, dat volgend jaar in de winkels wordt verwacht.
Daarnaast is Bloedrubber net naar de drukker. Ook komt dit najaar een non-fictieleesboekje van Zwijsen uit, Kom naar het bos!, met mijn tekeningen. Dat verschijnt voor scholen en winkels.”
Wil je meer van Irene’s werk zien? Je volgt haar via Instagram of haar eigen website.
