Hoera, de rondvraag is er weer! Deze keer vroeg ik drie illustratoren naar iets wat me ontzettend nieuwsgierig maakt: welke tip had je als beginnende illustrator graag eerder gehad? Dit zijn hun antwoorden.
Guus is illustrator en beeldend kunstenaar, gevestigd in Amsterdam. Hij werkt onder andere met aquarel en geeft daarnaast les in de grafische technieken bij Grafisch Werkplaats Amsterdam. Hij werkte mee aan de graphic novel De vleesvrije stad (in 10 jaar) en aan de queer stripbundel Dit lichaam van ons. Op dit moment is hij mentor bij Our ever expanding body, de expositie van Nieuwe Vide in Haarlem die vanaf 30 mei 2026 te zien is. Ik werd geïnspireerd door zijn verhaal tijdens de Illustratie Biënnale van dit jaar.
“Het zijn er twee. Eén: neem verantwoordelijkheid voor de opdracht. Als beginnende illustrator vond ik opdrachten ontzettend moeilijk. Het grootste probleem was dat ik alsmaar zat te bedenken wat zij van mij wilden. Zij hadden mij gevraagd voor een reden, dacht ik, maar wat was die reden? Welke beelden van mij vonden zij goed, welke kleuren, welk concept verwachtten zij dat ik uit dit artikel zou illustreren? Zij waren de verantwoordelijke, dus ik moest doen wat zij wilden. Het resultaat was dat ik slecht werk leverde. Het was werk waar ik niet mijzelf liet zien, maar het beeld van mij dat ik dacht dat de opdrachtgever had. Helemaal verkeerd.”
” Ik had dus graag de tip gehad, of eerder begrepen, want volgens mij hadden mensen mij dat wel al gezegd: neem verantwoordelijkheid voor de opdracht. De manier dat ik dat nu doe, is dat ik mijzelf als de opdrachtgever voorstel. Dat is veel makkelijker, dan hoef ik me niet voor te stellen wat een beeldredacteur die ik niet ken van mij wil zien. Als ik mijzelf deze opdracht zou geven, wat zou ik van mij willen zien? Vrij simpel, maar het heeft mij ontzettend geholpen.”
” Twee: tekenen is soms gewoon veel arbeid. Voor een deel gaat dit over zelfvertrouwen. Ik ben vaak aan het tekenen zonder dat ik precies weet of mijn idee gaat uitpakken. In het verleden ging ik heel snel aan mijzelf twijfelen. Ik werk met aquarel, dus terwijl de verflagen drogen heb ik veel tijd om dat te doen. Twijfel betekende voor mij dat het waarschijnlijk een mislukte tekening was. Of als ik een conceptschets ging maken, probeerde ik er een of twee, en als dat niet lukte dacht ik: ik moet een ander concept proberen.”
“Maar ik heb sindsdien geleerd dat je soms gewoon wat langer moet blijven werken aan je tekening. ‘Het ziet er niet goed uit’ wordt ‘het ziet er nog niet goed uit’ en dan blijf ik even werken. Met arcering, details, of texturen wordt het vaak toch een vette tekening. Door niet maar een of twee schetsen te maken, maar acht, negen, tien, telkens met een andere compositie of benadering, blijkt het toch vaak dat het concept juist heel goed is. Je moet dus gewoon blijven werken, want soms neemt een tekening wat langer dan je denkt om goed te worden. De truc wordt dan om te zien wanneer het niet lukt en je juist wel opnieuw moet beginnen.”
Yassaman woont in de UK en komt uit Iran. Ze staat dit jaar op de shortlist van de V&A Illustration Awards, met haar werk voor The Daddy Long-Legs and the Fly uit 2025. Ze illustreerde eerder het prentenboek The Significant Seven: Sam’s Nowruz Adventure van Armita Brown, die het boek in 2021 in eigen beheer uitgaf. Voor haar boeken My Hairless Dad & Why Not zoekt ze op dit moment uitgevers.
“As a children’s book illustrator and author, I wish someone had told me to stop being so serious! At least when I’m sitting at my desk, illustrating my stories. When I stopped overthinking my work, I started to like my illustrations so much more. Just chill! Then you can easily see the world through children’s eyes.”
Nu jij: Wat is de tip die jij als illustrator graag eerder had gehad? Laat het me weten, ik ben echt heel erg benieuwd!
“Voor mij was het een ‘lightbulb moment’ toen ik erachter kwam dat je geen kunstacademie of specialisatie kwalificaties nodig hebt om illustrator te worden. Dat heb ik echt heel lang gedacht en had ik dus graag eerder geweten!”
