Sabine van der Ploeg maakt kinderboekenillustraties, prentenboeken, educatieve illustraties, kijkplaten, praatplaten en infographics onder de naam Het Illustratiekabinet. In haar werk wisselt ze tussen potlood, inkt, aquarel, gouache en digitaal tekenen, maar het begin is meestal hetzelfde: lezen, schetsen, wegleggen en later opnieuw kijken.
“Prentenboeken vind ik het leukst van alles. Je kunt er je fantasie in kwijt en hebt invloed op hoe het wordt. Je bepaalt samen met de tekst de sfeer.”
Dat ziet er nog niet uit
“Ik begin altijd met rommelige schetsjes. Als het om een heel prentenboek gaat, leg ik alle twaalf schetsen naast elkaar. Dan kijk ik of het niet allemaal dezelfde beelden worden en of er een mooie afwisseling is. Dan gaat het echt om de compositie, heel grof opgezet, dat ziet er nog niet uit. Daarna ga ik met de hand schetsen. Soms aan mijn bureau, soms hangend op de bank. Omdat je dan ontspannen bent. Dan voelt het alsof je nog niets hoeft, daar komen leuke dingen uit.”
“Als ik iets in de schets zie, kloppen de verhoudingen vaak nog niet helemaal. Dan moeten kasten groter of moet er iets worden aangepast. Ik scan het in en neem het over in Procreate met een digitaal potlood. Daar kun je lekker vergroten. Als ik tevreden ben, stuur ik het op en krijg ik feedback. Als de schets is goedgekeurd, print ik hem zelf uit en teken ik de echte illustratie.”
Ik zet alles in wat nodig is
Die laatste stap blijft belangrijk, omdat er in de uitwerking opnieuw keuzes bijkomen. Kleur, materiaal en kleine aanpassingen kunnen het beeld nog veranderen.
“Een schets of een uitwerking maken is een totaal ander iets. Kleur doet bijvoorbeeld zoveel in je tekening. Andere illustratoren zeggen weleens: wat gebruik jij veel verschillende stappen! Maar voor mij is dit de snelste manier. Potloodschetsen kosten mij niet veel tijd, en papier is toch fijner. Ik vind te veel achter een beeldscherm zitten niet fijn.”
Niet meer vanaf gestapt
Sabine begon met inkt en aquarel. Na een workshop en een portfolioreview ging ze meer met gouache werken. “Dat gaf zo’n lekkere kleur. Je kunt er overheen schilderen, ook over je potloodlijntjes bijvoorbeeld. Daar ben ik niet meer vanaf gestapt. Ik gebruik materialen ook door elkaar, bijvoorbeeld waterverf voor de achtergrond. Nu probeer ik er soms met een bepaald krijt overheen te werken. Ik zet alles in wat nodig is voor het goede resultaat.”
Dit komt nooit meer goed
Vastlopen hoort bij haar werkproces. “Soms denk ik: dit komt nooit meer goed. Dan leg ik het soms wel drie keer weg.
Dat heb ik echt moeten leren, dat het zo werkt. Op het moment dat je het weglegt, moet je er niet te veel meer over nadenken. Dan kun je beter aan wat anders beginnen. Tijd geven is de oplossing. Het komt uiteindelijk altijd goed.”
Inmiddels tekent Sabine bijna zes jaar fulltime, maar dat lag zeker niet altijd voor de hand. “Ik deed de kunstacademie, maar er was geen afdeling illustratie dus ik deed de vrije opleiding voor 2 dimensionaal. Zo heette die opleiding toen. Aan illustreren heb ik toen gek genoeg niet gedacht, het leek moeilijk te bereiken en ik kende niemand die illustrator was. Na een aantal omzwervingen moest ik helemaal opnieuw beginnen met iets anders. Dat het toch gelukt is om professioneel als illustrator te kunnen werken, daar ben ik trots op, dat is voor mij echt een cadeau.”
Meer zien van Sabine? Hier vind je haar website en Instagram.
